Kanker treft één op de twee Nederlanders
Kanker is een veel voorkomende ziekte. De kans om kanker te krijgen in je leven is gestegen naar 47 procent voor vrouwen en 54 procent voor mannen.[1] Iedereen in Nederland krijgt daarmee, direct of indirect, als naaste, te maken met kanker.
Steeds meer mensen krijgen de diagnose kanker. In 2032 zal het aantal kankerdiagnoses verder toenemen tot ruim 156.000 per jaar. Naast de dubbele vergrijzing: meer ouderen in combinatie met hogere levensverwachting, zijn leefstijlfactoren en verbeterde vroegdiagnostiek verantwoordelijk voor deze toename.
[1] Puts GC, Wauben-Spaetgens BM, Luth TT, Kruijt AW, Albada A, Praagman J, Visser O. Ontwikkeling van de kans op kanker in 1990-2019. Nederlands Tijdschrift Geneeskunde.
Sterfte en overlevingskansen
Ook het aantal sterfgevallen neemt toe, maar veel minder dan het aantal diagnoses. Dat is te danken aan betere prognoses: mensen leven langer met of na behandeling van kanker. Waar in de periode 1990-1994 nog 44% van de vrouwen en zelfs 58% van de mannen binnen vijf jaar na de diagnose overleed, is die sterftekans 25 jaar later teruggebracht tot 30% voor vrouwen en 34% voor mannen. Toch is kanker nog altijd de belangrijkste doodsoorzaak in Nederland.[2]
[2] IKNL (2023) Kanker in Nederland – trends en prognoses tot en met 2032 https://iknl.nl › kanker-in-2032
Veel Nederlanders leven met of na kanker
Meer mensen die kanker krijgen en betere mogelijkheden om hiervan te genezen of met behandeling te blijven leven betekent dat steeds meer mensen in Nederland leven met of na kanker: ruim 937.000. Dat aantal zal verder stijgen tot 1,4 miljoen in 2032: 780.000 inwoners die in de 10 jaar daarvóór een kankerdiagnose hebben gehad (10-jaars prevalentie) en ruim 600.000 mensen die langer dan 10 jaar geleden de diagnose kanker hebben gekregen.[3]
Verstrekkende gevolgen tot lang na behandeling
Het krijgen van kanker en ook de behandeling ervan is ingrijpend. Mensen die kanker hebben gehad kunnen tot lang na de behandeling vérstrekkende gevolgen ondervinden, lichamelijk, emotioneel, sociaal-maatschappelijk en relationeel. 85 % van de mensen, die tien jaar of langer geleden kanker kregen, ervaart nog altijd lichamelijke en/of psychische klachten. Blijvende lichamelijke klachten zijn bijvoorbeeld ernstige vermoeidheid en neuropathie. Angst- en depressieve klachten spelen vaker onder (ex)kankerpatiënten, en bijna de helft kampt met concentratie- en geheugenproblemen. Eén op de drie mensen die in de werkzame leeftijd kanker krijgen, worden werkloos of (gedeeltelijk) arbeidsongeschikt.[4] Financiële problemen komen tweemaal zo vaak voor onder mensen die leven met of na kanker dan gemiddeld. Ook ervaart ongeveer een derde van hen belemmeringen in hun sociaal functioneren. [5][6]
Die gevolgen treffen niet alleen de mens met kanker zelf, ook hun naasten zoals partner, kinderen of ouders, worden hierdoor geraakt. Goed leven en functioneren met en na kanker is daarmee niet alleen een medische, maar ook een maatschappelijke opgave.
[3] IKNL (2023) Kanker in Nederland – trends en prognoses tot en met 2032 https://iknl.nl › kanker-in-2032
[4] Saskia Duijts (2021) Kanker en werk: volop aan de slag met de kennisagenda. Congres Kanker & Leven 2021
[5] IKNL en NFK (2019) Kankerzorg in beeld – over leven met en na kanker. https://iknl.nl/kanker-en-leven/gevolgen-van-kanker
[6] NFK (2024) Verder leven met of na kanker, hoe is dat voor jou? https://nfk.nl/inzichten/doneer-je-ervaring/verder-leven-met-of-na-kanker-hoe-is-dat-voor-jou
'Herstellen na ziekte is meer dan een fysieke reis'
'Ik was destijds volop bezig met mijn relatie, carrière en toekomstplannen, maar kwam in mijn eigen "Komt een vrouw bij de dokter" terecht toen mijn ex mij verliet voor een ander tijdens mijn ziekteproces, en ik de ballen op mijn werk niet meer kon hooghouden.
Pas een jaar later, toen de bestralingen achter de rug waren, was er tijd voor rouw. Fysiek was ik aan het herstellen, maar ik voelde me allesbehalve prima en goed. De emotionele en mentale impact van ziekte, daar werd ik destijds niet op voorbereid door de reguliere zorg. Scanxiety – de angst voor scans en uitslagen – is iets waar ik mijn hele leven mee te maken blijf houden. Elke keer die brief op de deurmat, wetende dat de controles en onderzoeken nooit ophouden. Die constante onzekerheid weegt mentaal zwaar.
Op emotioneel en mentaal gebied begon het echte werk pas na het medische traject. Thema's zoals zelfzorg, zelfliefde, keuzes maken die écht goed voelen en goed zijn voor mij. Grenzen stellen en mijn omgeving betrekken bij wat ik doormaak bleken essentieel voor mijn emotionele en mentale herstel. Ik zocht ondersteuning bij coaches en mentoren die me hielpen om de kracht in mezelf te vinden.
De focus ligt vaak volledig op het fysieke herstel, en dat is logisch, maar daarna dan? Waar is de zorg voor het emotionele en mentale herstel? De hulp bij dat ongevraagde nieuwe leven dat al begonnen is en waar je elke dag mee moet dealen?'
Bron: https://www.borstkanker.nl/leven-met-borstkanker/ervaringsverhalen/gezichten-van-borstkanker